Нэгэн шүлэг

Саяхан шүлэг яруу найраг нэлээн сонирхож, уншдаг миний нэг найз намайг чи надад Ж.Мөнхбатын "Миний эх орон" шүлгийг бүтнээр нь олоод өгөөч гэлээ л дээ. Би ч за байз, ямар шүлэг билээ, чи хэсгээс нэг жаахан унш даа гэсэн чинь доорх мөрүүдийг уншиж байна. Энэ шүлгээрээ 1996 юу 1197 юу яг сайн санахгүй байна тэр хавьцаа л оны "Хүрэл тулга" наадамд түрүүлж байсан юм. Нээрээ их сайхан шүлэг санагдлаа. Харамсалтай би найзынхаа надад хэлсэн мөрүүдээс илүүг битгий хэл доорх мөрүүдийг ч мэдэхгүй байлаа. Магадгүй хэн нэгэнд нь энэ шүлэг байвал бидэнд туслаарай.

Мөнх тэнгэрийн доор мянга мянганыг элээж
Мөхөл сэхлийн орчлонд зуун зууныг үдэж
Есөн эрдэнэ нуусан хөх тэнгэрийн орон
Ерөөлийн сүүн хадагтай хөдсөн дээлтний өлгийн миний эх ороон
Буянаа дэвссэн түмний минь өрх нь миний эх орон
Бурхан тольдсон монголын нэр нь миний эх орон
Ээрүүл өнчүүлсэн эмээгийн дүр нь миний эх орон
Ээтэн гуталтай өвөөгийн сүр нь миний эх орон
Гадаад далайн усанд мориныхоо туурайг угаасан
Галав эртний буурал түүх миний эх орон
Дэлхийн дэвжээнд төрийнхөө далбааг өргөх баярын нулимс
Дээлийн хаваасанд шингэсэн Монгол ухаан миний эх орон
Унаган жороо хүлгийн дөрвөн туурайн гишгэдэл
Уянга яруу дууных нь түрлэг өргөх шуранхай
Жаргал зовлон аргадсан хуурын хос чавхдас
Заяа өөдрөг ардын Монголын гэсэн нэр нь миний эх орон...
...Мөөр цагаан тэрэгний мөр нь миний эх орон
... Долоон бурхны доороос найргийн онгод ч миний эх ороон


Бас л тухайн үед л зохиогдсон бол уу даа. Түүний хайрын тухай ийм нэгэн шүлгийн мөрүүд бидний үеийнхний дунд нэлээн уншигддаг байсан санагдаж байна.

...Зүрхний тольтонд нуугдсан сэтгэлийн хун чамайгаа
Зүдэг доройхон бодлоосоо үргээе гэвч чадахгүй нь
Зүрх зүрхнийхээ тольтонд умбан шумбан наадаж
Зүйдэлгүй тэнгэрийн дор ижилдэе гээд чадахгүй нь...